Volfgang Amadeus Mocart: „Lacrimosa“

 

Latinska reč Lacrimosa označava tugu, plač, bol izražen kroz jadikovanje, suze i naricanje. Lacrimosa se najčešće vezuje za muziku ali ako ju transponujemo na slikarstvo možemo uočiti izvanredne umetničke primere na kojima su prikazane scene skidanja Isusa Hrista sa krsta ili polaganja u grob. Neki od najpoznatijih slikara tih scena su Rodžer van der Vajden i Grinevald.

U muzici Lacrimosa je neodvojiva od mise posvećene mrtvima – rekvijema. Mnogi kompozitori uzimali bi temu koja se prevashodno ticala muzike korišćene u crkvenim obredima i interpretirali je kroz norme klasične muzike. Tako su, pored Mocarta, neki od poznatijih kompozitora koji su koristili Lacrimosu kao deo svojih kompozicija bili Berlioz i Verdi.

Mocart komponuje Rekvijem 1791. godine u Beču po anonimnoj porudžbini grofa Franca fon Valzega koji je na taj način želeo da obeleži godišnjicu smrti svoje žene. „Lacrimosa“ je deo Rekvijema i dolazi skoro na kraju dela. Mocart ne dovršava svoje delo zbog smrti koja je nastupila 5. decembra 1791.

Carlo Crivelli, "Stabat Mater Lacrimosa"

Carlo Crivelli, „Stabat Mater Lacrimosa“

Rodžer van der Vajden, "Skidanje sa krsta" (detalj)

Rodžer van der Vajden, „Skidanje sa krsta“ (detalj), 1435.

Matija Grinevald, "Izenhajmski oltar" (detalj), 1515.

Matija Grinevald, „Izenhajmski oltar“ (detalj), 1515.