Trag puža: O slikarstvu Frensisa Bejkona

Peter Beard, 1972.

Peter Beard

Peter Beard

Dva su povoda da pišem o engleskom slikaru Frensisu Bejkonu. Prvo su na sajtu „Not Shaking The Grass“ objavljene ove neobičene fotografije Pitera Berda. Zatim, na sajtu Dangerous Minds objavljen je tekst o Bejkonovom radu, uticaju i stvaralačkim motivima.

Nezavisno od svega toga, ovaj slikar postao je moja inspiracija onoga trenutka kada je jedan beogradski student istorije umetnosti napisao svoj diplomski rad na temu Bejkonovog slikarstva, Artoovog pozorišta i Kronenbergovih filmova. To bi bilo zanimljivo pročitati.

Neke lokalne gradske novine koje su se mogle besplatno preuzeti po kafeima i klubovima pisale su o tome, ali kao da se i na tome zavšilo (ili sam ja nedovoljno upućena u dalja objavljivanja rada). Za početak, to je dovoljno. Reprodukcije će uslediti u nekom od narednih objava.

I would like my pictures to look as if a human being had passed between them like a snail, leaving a trail of the human presence, a memory trace of past events, as the snail leave its slime.

Between birth and death it’s always been the same thing, the violence of life. I always think [my paintings] are images of sensation, after all, what is life but sensation? What we feel, what happens,what happens at the moment.