Trag puža: O slikarstvu Frensisa Bejkona

Peter Beard, 1972.

Peter Beard

Peter Beard

Dva su povoda da pišem o engleskom slikaru Frensisu Bejkonu. Prvo su na sajtu „Not Shaking The Grass“ objavljene ove neobičene fotografije Pitera Berda. Zatim, na sajtu Dangerous Minds objavljen je tekst o Bejkonovom radu, uticaju i stvaralačkim motivima.

Nezavisno od toga, ovaj slikar postao je moja inspiracija onog trenutka kada je jedan beogradski student istorije umetnosti napisao svoj diplomski rad na temu Bejkonovog slikarstva, Artoovog pozorišta i Kronenbergovih filmova. To bi bilo zanimljivo pročitati.

Neke lokalne gradske novine koje su se mogle besplatno preuzeti po kafeima i klubovima pisale su o tome, ali kao da se i na tome zavšilo (ili sam ja nedovoljno upućena u dalja objavljivanja rada). Za početak, to je dovoljno. Reprodukcije će uslediti u nekom od narednih objava.

I would like my pictures to look as if a human being had passed between them like a snail, leaving a trail of the human presence, a memory trace of past events, as the snail leave its slime.

Between birth and death it’s always been the same thing, the violence of life. I always think [my paintings] are images of sensation, after all, what is life but sensation? What we feel, what happens,what happens at the moment.