Aldo Rosi o Veneciji

Lađe što se spuštavju niz Tičino u lombardijskoj magli, pretvaraju se u karnevalske barke, konstrukcije na vodi obeležavaju rezbarenje severnih gotskih gradova. Limmat, reka koja prolazi kroz Cirih, bila je načičkana kućama ili kulama koje su bili mlinovi, skladišta ali i tajanstvena mesta, mesta tamnijih strana života smeštena između vode i zemlje.

Orijentalni gradovi bili su i još uvek su okruženi tim svetom barki. Upravo slika Venecije, sinteza gotskih i maglovitih pejsaža i orijentalnih umetnika ili transpozicija, čini od nje prestonicu gradova na vodi, i samim tim utvrđuje moguće prolaze, ne samo fizičke ili topografske, između ta dva sveta. Čak je i Ponte del Rialto prolaz, tržište, pozorište.

Ove analogije mesta imaju za mene odlučujući značaj u projektovanju neke zgrade; ako se dobro pročitaju one su već same po sebi projekat. –  Aldo Rossi

Citirano prema: Citirano prema: Paolo Portoghesi, „Evropski horizont“, u: Jedinstvena vizija arhitekture. Kritička antologija, priredio Slobodan Selinkić, prevod Srđan Vejvoda, Radionica SIC, Beograd, 1989.